تقديم به خدّام عزيز وارادتمندان بارگاه قدسي آقا علي ابن موسي الرضا (ع)

به مناسبت چهار شنبه روز زيارتي مخصوص

روز زيارتي

*****************

روز زيارتي ي شهِ مُلكِ لا فتي است

ازديد او اگر نگري سجده ها رواست

خدّام حضرتش سرِ تسليم وا نهند

كه اين بندگي زراه همه بندگان جداست

آنكو كه دَمخور است به آيين معرفت

 از قبض وبسطِ عالم وآدم همي رهاست

هر كس كه قدر و فرصتِ انفاسِ خودشناخت

با اهل دل به عرشِ خداوند چون هُماست

مارا به غير كوي رضا حاجتي مباد

هر سايلي كه شد به محضر او، حاجتش رواست

زاير شديم وخاك نشين ره رضا

بر ما اگر نظر فكند آخرِ وفاست

اذنِ دُخول هركه گرفت و وُرود كرد

بايد كه پاكدل شود وغير اين جفاست

باري كبوتران حرم پر زنند وباز

پروازشان به روي سرِ زايران شفاست

راضي به راز خفته ي كوي رضا شوي

 داني اگر كه او رَضي اللهِ ماسواست

رفتند حاجيانُ ، ولي زايران ترا

آن بقعه كعبه،صحن وسرا مروه وصفاست

با جانِ خسته پايِ پياده زراهِ دور

آيينِ زايرانِ عاشق و دلداده ي دعاست

ميعادگاه خلق و خدا و فرشتگان

 صحن ورواق ومَأذَنه وگنبدِ طلاست

«تو را هرگز نمی رانم »

*********************************************

که تا روشن شود دنیایِ زارِ عاشقانِ بی محبت

یا بپرهیزی ز خار نا صوابیهای باغ زندگانی ......

هستی ومستی ،نِی ز دنیاهای زشت و وادی هرمان وپستی........

ولیکن من گُلم

آن نازک اندیشِ بهشتِ آرزوهایِ دل عاشق که تیرِ غمزه چشمش جهان زیر وزبر دارد .

مرا مِهری بنِه بر سینه وز آن مِهر روشن کن ضمیرم را

که هرگز ره ندارد خاطر آشفته در سِیر ضمیر من

مگو با شیشه نامم را

که من نی جام وني سنگم ،

سبکبالم در اوج آسمانها همچو عَنقا شاهد وناظر

وهرگز آه و رنج وماتمی از من ندیده کس

بنه دست محبت بر پر وبالم وزیبا کن به لطفت حجله گاه آشیانم را

دل غمگین خود بگذار وشهد خوشگوار ولذتِ عشق وطَرَب بردار....

تو را هرگز نمی رانم

ولیکن هر چه میخواهی بگو جز فرغت و هجران که رنج وغم برای وصل یارانِ وفا

تنها کلید آفرینش بود ومی باشد .

تو را هرگز نمی رانم

که گر رانم بیفتد آسمان از عرش ومیرد کهکشان از غم وخاموشی فرا گیرد زمان را از غم خورشید وگر صد ناله انگیزی وصد زنجیر را بر گردنم ریزی وصد دامان به صد چاک بلا بر خاک اندازی من از اوج صفا ومهربانی با صدای گرم و آه خفته در قلبم

همی گویم

که من هم دوستت دارم.

چه بی معنی است بی تو ماندن وبودن

کجا گوش ودلی باشد که با من همنوا گردد

کدامین دیگر است آنکو بفهمد سرّعشق و عشق بازیها ومستی را .

بمان آری ولی با من ،

نمان آری ولی بی من ،

بیاد آور که می گفتی با تواَم هرگاه و....

تنم را آرزوئی جز رهائی نیست که با وصلت رها باشد.

مرا میعاد اوج آسمانها در کنار رب الارباب است وبس.

وتو آن شعله زیبای شب افروز من در قعر تاریکی

اگر از خاطرت رفتم ملالی نیست

ولیکن لاله روید از شمیم همنشینی های دنیایت

وتابد نور هستی بخش سیرت همچنانی کز از ل تابیده و هرگز ...........

که تو آرام جان هستی ، بمان ای مهربانتراز گل نرگس .

****************

اي رضا جان تو اميني

قبلهِ دنيا وديني

خسرو ملك شهودي

كعبهِ اهل يقيني

عبد خاص الخاص حقي

مهبطِ روح الاميني

رهنماي كوي ياري

رهبر خُلد بريني

مهربان قلب وجاني

رحمتُ لِلعالميني

حجت محبوب خلقي

هاديُ لِلمُتقيني

محور افلاك عشقي

زيور حبلُ المتيني

رهبر اقليم قدسي

قرهُ العين زميني

از ازل آيينه داري

سرِّ قرآن مُبيني

رهنماي كويِ ياري

شاديِ قلب حزيني

اهل دل بر خوان جودت

خرمنت را خوشه چيني

حجت بالغ زايزد

روحِ پاك مرسليني

بحر علم آفرينش

حلقهِ حق را نگيني

سيد از ايمان چه دارد؟

جز قُصور وشرمگيني

شهيد خراسان

*********************

گنجينه جواهر قرآني

تابنده چون سپهرو مه وماهي

شرحي تو بر فواتح ايماني

حكمت وعقل را زتو شد جوهر

تو پرده دار و شاهد پنهاني

اسرار علم وغيب وشهود ازتو

محتاج توست عالم انساني

در بارگاه قدسي ات اي مولا

پر مي زند ولايت سبحاني

من آمدم به كوي تو مستانه

مجنون آن دو نرگس فتّاني

اي خسرو وفروغ غريبستان

حقا غريب ويار غريباني

اي شهسوار ملك وغريب طوس

ياقوت ولعل ودُرّ بدخشاني

شمس الشّموس عالم انواري

ارباب مهر وفضل و دل وجاني

از حق هزار مرتبه دارم شكر

كو حجتش نموده ام ارزاني

لطفي كن اي امير ديار دل

راحت شود دلم ز پريشاني

اي حجت خدا به همه مخلوق

صحباي ناب وكوثر رضواني

اي حسن رويت آيينه يزدان

مجموعه حقايق و فرقاني

سيد تو راست دل به اميد وصل

در بارگاه رحمت يزداني